Tekenfilms N

Nash, Clarence	Clarence Charles Nash, Amerikaans stemacteur (7 december 1904 - 20 februari 1985) die bekend is als de stem van Donald Duck en eveneens van zijn drie neefjes Huey, Dewey en Louie. Binnen de Disney-films heeft hij ook nog andere stemmen gedaan, zoals Daisy Duck (alleen in 1940), Figaro - de kat uit de tekenfilm Pinocchio en het kleine vervelende ventje uit de korte tekenfilm Bellboy Donald uit 1942. In de lage landen zijn de filmpjes van Donald meestal in de originele Engelse taal te zien, waardoor ook de stem van Nash binnen het Nederlandse taalgebied bekend is. Daar waar er wel sprake is van Nederlandse nasynchronisatie is het vaak Anita Heilker (zangeres van de Dolly Dots) die de stem van Donald Duck vertolkt. Zie verder: hier (overname van wikipedia) en tekst: mvdwstrips.nl
Pepé Le Pew	Pepé Le Pew, Amerikaanse reeks (Warner Bros.-) bioscooptekenfilms van 1945 t/m 1962 in de series Looney Tunes en Merrie Melodies over een stinkdier dat steeds op zoek is naar romantiek. Op zijn weg vindt hij vaak een zwarte vrouwtjeskat - die door een ongeluk met een pot met witte verf op een stinkdier lijkt - op zijn pad en waar hij stapelverliefd op wordt. Pepé le Pew spreekt met een Frans accent, waarbij Mel Blanc zijn stem vertolkt, en zijn avonturen vinden dan ook in Frankrijk plaats. Dit komt tot uiting doordat er voor elk zelfstandig naamwoord dat wordt uitgesproken of op borden is te vinden te pas en te onpas het Franse lidwoord "le" wordt geplaatst. Ook de Franse vrouwtjeskat horen we in één der filmpjes "le meow, le purrr" zeggen. Hij is voor het eerst te zien in het filmpje Odor-able Kitty uit 1945, geregiseerd door Chuck Jones, hoewel hij daar nog getrouwd en zijn Franse accent gespeeld blijkt te zijn en bovendien Henry heet. In Nederland komt Pepé le Pew tussen 1987 t/m 1995 af en toe opduiken in het programma KRO's Tekenfilmfestival. Zie verder: hier (overname van wikipedia) en tekst: mvdwstrips.nl
Peter Potamus	Peter Potamus, Amerikaanse reeks (Hanna-Barbera-) televisietekenfilms van 1964 t/m 1966 als onderdeel van de Peter Potamus Show over een nijlpaard dat samen met het aapje So-So met een luchtballon de wereld verkennen en door de tijd reizen. Andere onderdelen van de show zijn Breezly & Sneezly en Yippee, Yappee & Yahooey. In 1974 zijn er enkele tekenfilms van Peter Potamus te zien bij de KRO op Nederland 1 in het matineeprogramma Cineac. Ook in het Nederlandse Flintstones-tijdschrift zijn er avonturen van Peter Potamus te lezen. Zie hier voor een lijst van alle tekenfilms uit de shows van Magilla Gorilla en Peter Potamus. Zie verder: hier (overname van wikipedia) en tekst: mvdwstrips.nl
Pink Panther	Pink Panther, Amerikaanse reeks (DFE-) bioscoop- en televisietekenfilms van 1964 t/m 1978 over een roze panter die allerlei avonturen beleeft en vaak te maken krijgt met één of meerdere witte mannetjes. Het is oorspronkelijk een personage uit de openingstune van de Inspector Clouseau-speelfilms met Peter Sellers. De tekenfilms worden vergezeld van jazzy deuntjes van William Lava of Walter Greene gebaseerd op The Pink Panther Theme van componist Henry Mancini. Vanaf 1978 verzorgt Steve DePatie (zoon van producent David H. DePatie) de muziek, al wordt zijn naam als musicus in de leader niet genoemd. Ook de muziekstijl van Steve DePatie is jazz, maar de composities zijn gevarieerder en niet altijd gebaseerd op Mancini's muziekstuk. In de tekenfilms wordt door geen enkel personage gesproken. De tekenfilms worden vanaf 1977 uitgezonden door de VARA. In 1983 zendt de VARA afleveringen uit van The All New Pink Panther Show uit het seizoen 1978-1979, waarin ook tekenfilms van Crazy Legs Crane, een gele kraanvogel die altijd op een libelle jaagt, zijn te zien. De serie is niet in het Nederlands nagesynchroniseerd, maar wordt in de programmabladen aangekondigd als Kreezie de Kraanvogel. In 1984 gaat de Pink Panther over naar de NCRV en is daar te zien in The New Pink Panther Show uit de periode 1971-1974 met daarin ook tekenfilms van The Ant and The Aardvark. In 1985 komt de NCRV met een eigen cartoonprogramma met daarin tekenfilms van The Pink Panther en The Blue Racer. Het programma draagt de titel De roze panter en de blauwe kronkel. De Pink Panther treedt ook op als stripfiguur. In tegenstelling tot in de tekenfilms is hij in dit medium wat welbespraakter. Er bestaan met name in de jaren zeventig en tachtig tijdschrift- en albumreeksen bij onder andere de uitgeverijen Semic Press en Loeb Uitgevers. Zie verder: Pink Panther (overname van wikipedia) en Zie verder: List of The Pink Panther cartoons (overname van wikipedia) en tekst: mvdwstrips.nl